Το μάθημα εξετάζει την έννοια της κρίσης από ανθρωπολογική σκοπιά και διερευνά τους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται την αβεβαιότητα. Αφετηρία αποτελεί το ερώτημα τι είναι μια κρίση και πώς ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει διαφορετικές κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνθήκες. Θα εξετάσουμε πώς ορίζεται μια κατάσταση ως κρίση, ποιοι και με ποιον τρόπο προσδιορίζουν τις απειλές, πώς οι κρίσεις παράγονται και κατανέμονται άνισα και πώς συνδέονται με ευρύτερες σχέσεις εξουσίας, ανισότητας και επισφάλειας. Μέσα από τις σχέσεις εξουσίας του φύλου, της φυλής, της τάξης και της αναπηρίας διερευνάται η διαμόρφωση διαφορετικών εμπειριών της κρίσης και η άνιση έκθεση σε κινδύνους και απώλειες. Οι σύγχρονες κρίσεις, η κλιματική αλλαγή, οι οικονομικές ανισότητες, οι πανδημίες, οι μεταναστευτικές μετακινήσεις, οι ενεργειακές ανακατατάξεις και οι γεωπολιτικές συγκρούσεις μελετώνται ως φαινόμενα που συχνά συνυπάρχουν και μετασχηματίζουν τις συνθήκες της καθημερινής ζωής. Μέσα από εθνογραφικές μελέτες εξετάζεται πώς οι άνθρωποι δίνουν νόημα στην αβεβαιότητα και πώς μεταβάλλονται οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξίες, οι προσδοκίες και οι πρακτικές της καθημερινής ζωής σε συνθήκες απώλειας. Προσεγγίζονται μορφές συλλογικής και ατομικής ανταπόκρισης στις κρίσεις, σχέσεις φροντίδας και αλληλεγγύης, τρόποι με τους οποίους διαμορφώνονται διαφορετικές προσδοκίες και φαντασίες για το μέλλον.
Δεν διατίθεται σύγγραμμα.