Η Άλκηστης Πρέπη είναι Αρχιτέκτονας Πολεοδόμος, εντεταλμένη διδάσκουσα στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.
Μπορεί μια καταστροφή να αποτελέσει ευκαιρία ανάπτυξης; Και, αν ναι, ανάπτυξης για ποιους;
Ο τυφώνας Κατρίνα, που έπληξε τη Νέα Ορλεάνη το 2005, δεν αποκάλυψε μόνο την ευαλωτότητα μιας πόλης απέναντι σε ένα ακραίο φυσικό φαινόμενο. Έφερε στην επιφάνεια βαθιά ριζωμένες ταξικές και φυλετικές ανισότητες, ενώ η ανασυγκρότηση που ακολούθησε αποτέλεσε πεδίο εκτεταμένων κοινωνικών και αστικών μετασχηματισμών.
Η εισήγηση εξετάζει την εμπειρία της Νέας Ορλεάνης μέσα από το πρίσμα του «καπιταλισμού της καταστροφής», διερευνώντας πώς η ανάγκη αποκατάστασης συνδέθηκε με ιδιωτικοποιήσεις, αναδιάρθρωση των δημόσιων υπηρεσιών, εκτοπισμούς πληθυσμών και νέες αναπτυξιακές προτεραιότητες. Παράλληλα, θέτει υπό κριτική εξέταση την έννοια της «ανθεκτικότητας», η οποία αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόταγμα της αστικής διακυβέρνησης. Τι σημαίνει, όμως, να χαρακτηρίζεται μια πόλη «ανθεκτική»; Ποιοι αναγνωρίζονται ως μέρος της επιτυχημένης ανάκαμψής της και ποιοι μένουν εκτός;
Δέκα χρόνια μετά την Κατρίνα, το 2015, οι επίσημοι εορτασμοί της ανασυγκρότησης συνυπήρξαν με τις αντι-αφηγήσεις των κοινοτήτων που αμφισβήτησαν το κυρίαρχο αφήγημα της επιτυχίας. Αντλώντας από τη διάκριση του γεωγράφου Κλάιντ Γουντς ανάμεσα στην «ατζέντα του Βουρβωνισμού» και την «ατζέντα των Μπλουζ», η εισήγηση προσεγγίζει αυτή την αντιπαράθεση ως μέρος μιας μακρόχρονης ιστορίας κυριαρχίας, συλλογικών αγώνων και διεκδίκησης του δικαιώματος στην πόλη.
Ποιος έχει, τελικά, τη δυνατότητα να αποφασίζει για το μέλλον μιας πόλης μετά την καταστροφή; Και τι συμβαίνει όταν οι κάτοικοί της αρνούνται να περιορίσουν τις διεκδικήσεις τους στην προσαρμογή;