Στο μάθημα εξετάζεται πως το ναζιστικό στρατοπεδικό σύστημα εξόντωσης των Εβραίων και εφαρμογής της «Τελικής Λύσης» (γκέτο, στρατόπεδα συγκέντρωσης και εργασίας, στρατόπεδα εξόντωσης) επηρέασε τον μεταπολεμικό κόσμο σε επίπεδο τόσο στο επίπεδο της πολιτικής όσο και ως προς τη διαμόρφωση της συλλογικής μνήμης. Πως δηλαδή οδήγησε μεταπολεμικά την παγκόσμια κοινότητα σε μεγαλύτερη εγρήγορση πάνω στο ζήτημα της γενοκτονίας, αλλά και πόσο αντίστοιχα ιστορικά φαινόμενα γενοκτονίας πριν και μετά το Άουσβιτς προσεγγίζονται πλέον μέσα από το νέο αυτό πρίσμα. Συζητούνται οι μεταπολεμικές δίκες των εγκληματιών πολέμου, η διαμόρφωση του νέου νομικού όρου «γενοκτονία», οι διαδρομές της ιστοριογραφίας και της μνήμης των θυμάτων, αλλά και των κοινωνιών συνολικότερα. Πώς μνημονεύεται και αναπαρίσταται το Ολοκαύτωμα στη συλλογική μνήμη, στη στρατοπεδική λογοτεχνία, στον κινηματογράφο και τα μουσεία. Τέλος συζητώνται οι πολιτικές της μνήμης και της άρνησης του Ολοκαυτώματος.